Pozant cezaevi deki cocuklar icin Muge'nin mektubu

Çocuklar?ma;
Pozant? cezaevindeki çocuklar?n sorunlar?n? düzeltmeye ugras?rken tutuklanmak…«Tas atan çocuklar?n» cezaevinden sonraki yasamlar?n? hep beraber örmeye çal?s?rkentutuklanmak…Yoksulluk ve yoksullugu asmaya çal?s?rken tutuklanmak…Kad?nlara özgür bir kap? aralamaya çal?s?rken tutuklanmak……Ne yalan söyleyeyim, hep cezaevinden ç?kan çocuklar?m? düsündüm. Çok dinlemistimonlardan tutuklanma ve cezaevi süreçlerini, polislerle-savc?larla diyaloglar?n?.Onlar?n tecrübesiydi beni yabanc? b?rakt?rmayan… Ve belki ayn? polislerdi çocuklar?maellerini uzatan…Birçogu sokaktan al?nm?st?.        Bense misafir oldugum bir evde, 8 Martta, emekçi kad?nlargününde…Çocuklar?m onlar?n gözlerini unutmuyordu. Ben de gözlerine bakt?m uzun uzun.Onlar, hayat?m?n yasad?s?l?g?n?n hesab?n? sormaya ugras?rken, en fazla 12 metrekarelik birnezarethanede bekledim. Pis kokuyordu ve hatta nefes al?nm?yordu. Küçücük bir çocugunböyle bir yerde nelere sar?labilecegini düsündüm o an.Imza-sorgu-sohbet, imza-sorgu-sohbet… Için o kadar çok çag?rd?lar ki art?k ismiminsöylenmesinden nefret eder olmustum. Nas?l çag?rm?st?lar çocuklar?m?? Isimlerinidevrald?klar?, öldürülen day?lar?n?n, amcalar?n?n veya hiçbir zaman anlas?lamayan bir dilinisimlerini çag?rm?yorlar m?yd? her seferinde?Hukuksuzluktu en çok çocuklar? sinirlendiren. Savc? hakk?mdaki suçlamalar? anlat?rken,bir çocugun anlatt?g? hikâyeler geldi akl?ma. Soru sormaktan terlemis savc?ya «su getireyimmi abi?» diyen o çocuk… çocuk iste! Koskoca devletin, koskoca savc?s? kars?s?ndakiçocuklar?m…Beni toplumlar tarihi tart?smalar?ndan örgüt üyesi yapan savc?, ellerindeki taslarla birörgütü kurup üye yapt?klar?n? söylemis çocuklar?ma!Sonra mahkeme koridorlar?… Ya cezaevi kap?s?, ya adliye önünde bekleyen sevenler…Serbest b?rak?ld?ktan sonra, çocuk mahkemelerinde devam edilmisti yarg?lanmalar?na. Okoridorda bir hayli gerginken birbirileriyle sakalasmaya baslam?slard?.Ve tutuklanma karar?… Ömürlerinin çocuk yaslar?n? cezaevine reva gören hakime nas?lbakm?st?lar? Ne kadar adil, diye mi?Yaslar? küçüktü, kelepçe vurulamazd? ama onlara da vurmustular. Polis ototsu içinde, kendimahallelerinden, bileklerinde kelepçeyle geçtiler… Çocuklar?m?n mahallesinden kelepçeylegeçtim. Onlarla gezdigimiz yerlerden… birkaç?n?n evinin önünden…Sonra duvarlar ve demirler… Oyuncaklar?n, uçurtmalar?n, kuslar?n tak?l? kald?g? teller, telörgüler…Hep güldügünüz olaylar?, günlerinizi anlatm?st?n?z bana, o s?cak gülüslerin d?s?ndazaten ne var ki… S?cak gülüsler ve düsler…Çocuklar?mla zaman geçirirken, yasad?klar?n? dinlerken ve “Ben Bir Tas?m” kitab?n?yazarken hep anlamaya çal?sm?st?m. Neler yasad?lar, nas?l kars?lad?lar, ne hissettiler… Çoksormustum, asl?nda çok da anlat?lacak birsey olmad?g?n?n fark?nda olarak. Gerçektenanlat?lamazm?s… Diyarbak?r’da, Baglar’da cezaevinin ortas?nda! Suç sayd?klar? toplumlartarihi… Ilk insanlar, primatlar, ilk kent devletleri birgün suç olacaklar?n? bilebilirler miydi?Taslar… Daglar?n, duvarlar?n taslar?; birgün, kendilerini anlas?nlar diye kafalar?na at?lanlartaraf?ndan suç say?lacag?n? bilecekler miydi?Neredeydi suç? Çocuklar?m?n elinde mi? Kaç tanesini insan gibi dinlediniz… Kaç tanesininhayat?n? dinlediniz de, 15-16-17 y?l?n degil de bir an?n hesab?n? soruyorsunuz…Çocuklar?m b?rak?ld?… Ne degisti?
Kürt sorunu mu bitti? Örgüt mü bitti? Siddet mi bitti?Sonra benim dünyamda suç sayd?klar?m; uyusturucu, fuhus, taciz, tecavüz, katliamlar…Hangisi çözüldü ben yakalan?nca?Siddeti tart?st?k savc?yla sorgu s?ras?nda. Askerlik yaparken bile zorland?g?n? söyledi vesiddeti uygulayanlardan hesap sordugunu… Siddet nerde?.. Çocuklar?n tas atmas?; dogru,siddettir. Zaten sen o çocugu ve ailesini köyünden çiçeklerle ugurlad?n! Babas?n?, amcas?n?,day?s?n? kaza kursunlar?yla öldürdün! Yoksulluk ne ki, zengin hayat? yasatt?n!Çocuklar?m?n da hiçbiri bu siddeti hak etmemisti. O yüzden haks?zs?n?z. 15-16-17 y?l?n,15-16-17 yas?n hesab?n? kimse veremez. Ama o çocuklar; duruslar?yla, laflar?yla, elleriyle,küçücük bedenleriyle o tas?n hesab?n?, an?s?n?, hikayesini en güzel sekilde anlat?r. Çünkü onlarbirer tas… Yasad?klar?na, yasat?lanlara ragmen hala ayakta olduklar? için… Ve bende art?k birtas?m; çocuklar?mdan ayr? kald?g?m için…Iki çagr?m var simdi bu yaz?y? okuyanlara.Birincisi çocuklar?ma; sizi can?mdan çok seviyorum. Benim anam, babam, kardesim,dostum, s?rdas?m oldunuz. Her zaman güzel bir gelecek üzerine konusuyorduk.Kars?last?g?m?z tüm haks?zl?klar ve esitsizliklere ragmen sizin kendi hayat?n?zda engüzel gelecekler yaratacag?n?za inan?yorum. Çok güzel insanlars?n?z. Bu toplumu as?lgüzellestirecek ve özgürlestirecek olanlar da sizlersiniz. Kendinize çok iyi bak?n. Güzelhaberler bekliyorum her birinizden. Sizi çok ama çok seviyorum.Bu yaz?y? okuyanlara ikinci çagr?m da; insan cezaevine giderken en çok arkadab?rakt?klar?n? düsünüyormus. Canla basla ugrast?g? çal?smalar?n ne olacag?n?… Yaln?zb?rakmay?n çocuklar?m?… Pozant?’y?… Yoksullar?… Kad?nlar?…
MÜGE TUZCUDIYARBAKIR E TIPI KAPALI CEZAEVI