Nivisa min a nu Silav u rez

Mîro dizewice…
Îkram Oguz

Çar pênc sal derbasbu, şerê cîhanê ya yekemin qedîya. Di dawîya şer da ew
dewletên ku têk çubun, ji wan yek jî dewleta Osmanî bu. Gelek herêmên alî
rojava jê qetîyan. Herêmên rojhilat jî hinek ketibun bin bandora Îngilîzan,
hinek jî ketibun destê Fransizan. Di dewerên din da jî tevlihevîyek mezin
di navbera gelên herêmê û dewleta Osmanî da derketibu.

Hevpeyivin Murad Ciwan

Hevpeyivîna ku Dunya TV-yê bi min re kiriye
Murad Ciwan

http://www.kure.tv/kultur/1081-r%C3%BB-bi-r%C3%BB/r%C3%BB-bi-r%C3%BB-murad-ciwan/42-Bolum/128374/

DAXÛYANÎ: SALVEGERA ÞEHÎDKIRINA SEYDAYÊ ÎZZEDÎN YILDIRIM

*SALVEGERA ŞEHÎDKIRINA SEYDAYÊ ÎZEDÎN YILDIRIM*

Mixabin sêzdeh sal berê rojekî weku îro de serokê Weqfa Zehrayê Seydayê
Îzedîn Yildirim ji aliyê hêzên tarî ve hat şehîdkirin. Seydayê mezin berî
ku bê şehîdkirin ji aliyê hin hêzên xwînrij û rûreş ên ku darê destê hêzên
biyanî bûn hat revandin û van kesan digel hevalbendên xwe piştî êşkenceyeke
nemirovane dawî li jiyana wî anîn. Seyda, jiyana xwe ji bo dawa mezin a
Îslamê weqif kiribû û hertim ji bo selametî û serkeftina miletê xwe yê
mezlûm û bêxwedî di nava kar û çalakiyên aştiyane û sîvîl de bû.

Piştî sêzdeh salî hîna jî kujer û hêzên tarî yên pişt perdeyê nehatine
aşkera kirin û ev tawan weku pirs û dawayek ji dewletê tê kirin. Heta
dewlet faîlên rastî yên vê bûyerê aşkera neke dê di bin tometê de be.

Hezar silav li giyanê pak ê seydayê ezîz Îzedîn Yildirim û hevalê wî Şehîd
Avci be. Em seydayê hêja bi rêz û minet bi bîr tînin û kujer û pîlangêrên
bûyera kuştina wî şermezar dikin û em van kesên xwînrij dispêrin edl û
xezeba Xwedayê Mezin.

* Komeleya Nûbiharê*

*
http://www.komanubihar.org/haber_detay.asp?haberid=92*

Pêvajoya YE-Tirkiye û Kurd

Pêvajoya YE-Tirkiye û Kurd
Ji salên 1990’î vir ve ez mijara Ewropa-Tirkiye-Kurde dişopînim. Derbarê heman mijarê de min pirr gotar nîvîsiye û herwuha pirtûkekê jî weşandiye (Yekîtiya Ewropayê û Rastiya Kurd- Weşanên Mezopotamya û Weşanên HAN). Bi awayekê aktîf ez hê jî heman mijarê dişopînim.

Weke tê zanîn ji sala 2005an vir ve Pêvajoya Guftugoyan di navbera Yekîtiya Ewropayê (YE) û Tirkiyê de dest pê kiriye. Heya naha tenê guftugoyên xalekê temam bûn in, li ser maseya guftugoyan hê 34 xal hene. Li gorî rayedarên YE di nava 3 salên dawî de, bi taybetî ji destpêka pêvajoya hilbijartinên 12 Hezîrana 2011an vir ve, hikûmeta AKPê nêzîkatiya xwe guhertiye û hêviyên xwe ji endametiya YE biriye. Lewre di pêvajoya guftugoyan de zêde pêşketin çê nabin. Eger ji 35 xalan yek jî temam nebe Tirkiye nikare bibe endamê Yekîtiyê.

Ji ber sarbûna helwesta Tirkiyê nêzîkatiya rayedarên ewropî jî guheriye, lewma Tirkiye û rewşa heman welatî zêde nabe mijara niqaşan. Di nava saziyên YE de, bi taybetî di Parlemena Ewropayê de siyasetmedarên ku derbarê Tirkiyê pispor in xwe kisandine pişt perdeyan, zêde naaxifin. Di navbera salên 2005-2009 de her mehê Tirkiye dibû mijara civîn û konferansan, lê belê di nava van 3 salên dawîn de heman mijar pirr kêm tê niqaş kirin.

Sarbûna helwesta Tirkiyê ji YE re bûye hacet ku ew vê mijarê zêde niqaş nekin. Vê gavê di nava rayedarên payebilind yên YE de pirr kesên ku naxwazin Tirkiye bibe endam hene. Bi taybetî partiyên rastgir di vî warî de xwedî helwestekê aşkere ne.

Çiqas atmosfera pêvajoya guftugoyên Tirkiye-YE sar bibe wuqasa jî saziyên vê yekîtiyê xwe nêzîkê pirsgirêka kurd nakin. (Divê were zanîn ku heya naha YE pirsgirêka kurd a li Tirkiyê bi ya Kurdên Başûr û herwuha ya Rojava ve girêdayî negirtiye dest. Ji bo ewropiyan hê jî Pirsgirêka Kurdên Bakur weke pirsgirêkek navxweyî ya Tirkiyê tê dîtin) Tenê di raporên salane yên Komisyon û Parlemenê de derbarê Kurdan de hin tişt têne nivîsandin. Herwuha di heman raporan de heya naha jî navê PKK weke rêxistinekê « terorîst » cih digire.

Mixabin, çawa ku rayedarên tirk bûnin xwedî helwestekê sar, di nava van 3 salên dawî de rêxistinên Kurdan jî ligel saziyên YE zêde kar nakin. Bi taybetî BDP û şaredariyên wê, di vî derbarî de dikarin rolekê pirr baş bileyzin ku niqaşên derbarê pirsgirêka kurd de zinde bimînin. Lê belê wusa diyar e ku hê jî rayedarên BDPê û herwuha yên pirr rêxistinên Kurdên Bakur xwedî mentalîteyekê nêzîkê ya rayedarên Tirk in. Lewre li Ewropayê zêde hewldanên meşandina dîplomasiyekê baş û rast lipêş nakevin.

YE û yek bi yek welatên ewropî bixwazin jî nikarin pirsgirêka kurd çareser bikin, lê belê ev hêz dikare ji çareseriyê re alîkar bibe. Lewre pêwistiya me Kurdan bi alîkariya dostên baş û rast yên li vê parzemînê heye.

Ev nivîs di Rûdawê de hatiye weşandin

http://farasin.blogspot.de/2012/12/pevajoya-ye-tirkiye-u-kurd.html

__._,_.___

Komeleya Nûbiharê, li ser daxuyaniya Wezîrê Perwerdehi ya Tirkiyê Omer Dinçer daxuyani w

*Komeleya Nûbiharê, li ser daxuyaniya Wezîrê Perwerdehi ya Tirkiyê Omer
Dinçer daxuyani weşand;*

* *

*DESTDIRÊJIYA LI SER NASNAMEYA MILETÊ KURD*

Ji destpêka damezirandina Komara Tirkiyeyê heta îro karbidestên dewletê li
beramberî nasnameya miletê Kurd polîtîkayên şaş û nerewa peyrew dikin.
Tirkiyeya kemalîst bi tu awayî xwe nedida ber qebûlkirin û naskirina miletê
Kurd, îro jî karbidestên muhafezekar û îslamî yên dewletê li ser rêça
hukumetên beriya xwe di nava heman şaşiyên siyasî de ne. Em dibînin dema
înkara miletê Kurd pere nake vê carê dest davêjin qulpê fitneyê û dixwazin
di nava miletê me de duberekî çê bikin.

Di 1925an de piştî ku piraniya Kurdên Zaza digel birayên xwe yên din di
pêşengiya Şêx Seîd de ji bo mafên xwe yên dînî û mîlî serî hildan, dewletê
jî dest bi propagandayên ciyabûna Zaza û Kurmancan kir û xwest yekrêziya
miletê Kurd bişkîne. Ji wê demê û vir ve bê ku vê îdîaya xwe bispêrin
rastiyeke dîrokî, berdewam vê fitneyê li dijî Kurdan weku alavekî şer bi
kar tînin.

Herî dawî wezîrê perwerdeyê li Çewlîgê li ser pirtûka dersa bijarte ya
Kurdî ku ji aliyê mamosteyên beşa Kurdî ya Zanîngeha Mêrdînî ve hatibû
amadekirin, got nabe Kurmancî û Zazakî di bin navê Kurdî de bên xwendin û
pisporên Zanîngeha Mêrdînê riyeke şaş dane ber me. Bi vî awayî hukumeta
muhafezekar a îslamî nîşan da ku li ser bingeha polîtîkayên Tirkiyeya
kemalîst dimeşe û tu qîmetê nade nirxên miletê Kurd.

Hebûna lehçeyên ciyawaz ne tenê di Kurdî de di piraniya zimanan de tê dîtin
û ev rastiyeke aşkera ye. Dewleta Tirkiyeyê digel ku bû hezar sal e ji
Asyaya Navîn koç kirine û di navbera wan de gelek ciyawaziyên zimanî û
toreyî peyda bûne jî Tirkên Tirkiyeyê, Tirkmenan, Azeriyan, Kirgizan,
Kazakan, Ozebekan, Kipçakan weku yek milet û zimanê wan jî weku yek ziman
qebûl dike. Li beramberî vê Kurdên Zaza û Kurmanc digel ku di nava hev de
dijîn, hemû awayên jiyana wan mîna hev e, mexdûr û mezlûmên heman
polîtîkayên dewletê ne û di navbera wan de ji bilî ciyawaziyên lehçeyî tu
ciyawaziyên din nînin, wan weku du milet û zimanên wan jî weku du ziman
dide zanîn.

Kurdbûna Zazayan ne tenê di çavkaniyên Kurdan de di hemû çavkaniyên Îslamî
û Tirkî de jî rastiyeke aşkera ye. Wezîr eger ji mamosteyên Zanîngeha
Mêrdînê bawer nake bila guhdariya Evliya Çelebî yê Osmanî û Ziya Gokalp ê
teorîsyenê Mustefa Kemal bike.

Bi vê munasebetê em weku Komeleya Nûbiharê bang li birayên xwe yên Zaza
dikin ku li hemberî vê heqaret û bêrûmetkirinê bêdeng nemînin û nedin pey
şopa çend kesên berjewendîperest ku ji bilî bikaranîna Zazayan tu mebesteke
wan a din nîne.

Herwuha em bang li hukumetê jî dikin ku dev ji van polîtîkayên şaş berdin û
derheqê daxuyaniyên wezîrê perwerdeyê de raya xwe aşkera bikin. Êdî divê
dewlet dest ji tarîfkirin û dabeşkirina miletê Kurd berde û rêz li hebûn û
ciyawaziyên miletê me bigire.

*NAVENDA KOMELEYA NÛBİHARÊ*
*www.komanubihar.org *

Li ser “Kurd, Kurdî, Kurdistanê” çend Koçernot

Li ser “Kurd,
Kurdî, Kurdistanê” çend Koçernot

Evdile Koçer

Dema ku pirsa “Kurd, Kurdî, Kurdistanê” dikeve
erdê, piraniya “bira”yên min yên tirk di bin navê “biratî û
wekhevî”yeke pûç de her tiştî berovajî û şêlo dikin.

Divê hin kes ji wan re wisa bêjin: Rahêjin “bira”tiya xwe û bixin
qûna “wekhevî”ya xwe!

***

Hinek ji bo “welatparêziya Kurd, Kurdî û Kurdistanê” ked û
xwuhdaneke mezin didin; û bi sed reng û awayan vê keda xwe jî vedişêrin.

Lê hinek jî ji “ranta welatparêzî”yê şevûroj goştê bistê
dixwin û bi reklam û îlanan ve jî pesnê xwe didin!

***

Tişta min fêm kirî ev e:

Piraniya tirkan ji bo ku mafên kurdan nedin wan, dikarin bavê xwe jî bidine
kuştin û dikarin vê kuştina bavê xwe jî bi dek û dolabên naskirî ve bixin stûyê
kurdan.

***

Heke kurd di siyaset, huner û medyayê de rola hev “nedizin”, ez bawer
dikim ku dê azadiya “Kurd, Kurdî û Kurdistanê” jî nêzîktir
bibe.

***

Yên ku wekî orf û adetekê “xweşikahiya kulîlkekê” jî bi serok
û şêxên xwe ve grê didin, naxwazin qet ji guherîn û veguherîna dinyayê fêm
bikin.

***

Kesên ku li Kurdistanê “pir-partîtî, pir-dengîtî û pir-rengîtiyê” neparêzin, bila tu carî behsa”demokrasî, aştî û yekîtiyê” jî
nekin!

***

Heke şaredariyên bakur di destê min de bûna, min ê li her bajarekî “dikana
zargotina kurdî” vekira.

Di wan dikanan de min ê tovê “Kurd, Kurdî û Kurdistanê” berhev
bikira. (BITIKÎNE: Dikana Zargotina Kurdî!)

***

Îdeolojiya min ya serê pêşîn ev e: Azadî ji bo Kurd, Kurdî û Kurdistanê!

***

Oto-asîmîlasyona kurdî ya veşartî wiha ye:

Li Bakur û Rojava navê her du cih û waran jî bi kurdî ye û eynî ye.

Lê camêr ji yekî re dibêje, “Serêkaniyê”; ji yê din re dibêje,”Ceylanpinar”.

Lêlê qutê nemayê!

***

Li ser “xewn û xeyal”ên xwe nanivîse/napeyîve.

Lê her dem bi mereqeke mezin ve li ser “xewn û xeyal”ên kesên din
dinivîse/dipeyîve.

Loma wêje û siyaseta kurdî jî xav û rijî dertê holê, ezbenî!

***

Ji bo azadiya “Kurd, Kurdî û Kurdistanê” kurd çalakiyeke çawa
jî bikin, kêfa rêveberên Dewleta Tirk jê re nayê.

Bila ji me re bêjin; gelo tenê hez ji çalakiya “teslîmbûnê” dikin?!..

Not: Ji kerema xwe re li pêveka Mailê binêre!

________________________________
Evdile Koçer

BERÎ HER TIŞTÎ ZIMANÊ DAYIKÊ* / ÖNCE ANADİLİ**

Zimanê Dayikê û Pirzimanî di Perwerdehiyê de/ Eğitimde Anadili ve Çokdillilik 

9 Çiriya Paşîn 2012 / 9 Kasım 2012

Salona Konferansê a Rektoriya Zanîngeha Boğaziçi, Stenbol /

Boğaziçi Üniversitesi Rektörlük Konferans Salonu, İstanbul

 

Enstîtuya Diyarbekirê bo Lêkolînên Siyasî û Civakî (DİSA), ser nîqaşên derheqê zimanê dayikê de li Tirkiyê zêde kir bi pirtûka xwe ya Kula Ziman: Kêşeya Bikarneanîna Zimanê Zikmakî di Perwerdeyê de û Serhatiyên Xwendekarên Kurd li Tirkiyeyê.

Wek DİSA, ser riya Kula Ziman bi mebesta geşkirina nîqaşên nav gel û derdorên akademîk de û her wiha bilindkirina hişmendiya ser vê mijarê, me dest bi bernameyeke nû kir di Çiriya Paşîn a sala 2010ê de bi serenava Bilindkirina Hişmendiyê Derheqê Zimanê Dayikê û Duzimanî di Perwerdehiyê de.

Di nav vê bernameyê de, me çar belavokên duzimanî bi kurmancî-tirkî bi navê Berî Her Tiştî Zimanê Dayikê amade kirin û weşandin. Her wiha me du raport amade kirin di nav çarçoveya vê bernameyê de. Yek ji van bi serenavê Zayenda Civakî, Perwerdehî û Zimanê Dayikê derket ku derheqê pêwendiya zayenda civakî û zimanê dayikê de nêrîneke nû pêşkêş dike. Ya din jî, wek encama rêzekomxebatên me bi mamosteyan re lidarxistî, bi serenavê Perwerdehiya Dînamîk a Pirzimanî û Pirzaravayî li ser Bingehê Zimanê Dayikê: Modelên Perwerdehiyê bo Xwendekarên Kurd derket wek pêşniyareke ku dikare bibe bersiv bo taybetî û pêdiviyên cuda yên xwendekarên kurd li Tirkiyeyê.

Roja 6ê Cotmehê, bi civîna Berî Her Tiştî Zimanê Dayikê: Zimanê Dayikê û Pirzimanî Perwerdehiyê de di runiştina yekem deVahap Çoşkun behsa xebatên DİSAyê kir û Şerif Derince jî pêşkêşiya rapora modelan kir. Runiştina duyem de ji AKP Galip Ensarioğlu û ji BDP jî Altan Tan fikr û ramanên xwe parve kirin derheqê zimanê dayikê de.

9ê Çiriya Paşîn a 2012an, em duyem civîna bi serenavê Berî Her Tiştî Zimanê Dayikê: Zimanê Dayikê û Pirzimanî Perwerdehiyê de pêk tînin. Di vê civîn de, em dixwazim xebatên DİSAyê parve bikin bi kes û saziyên eleqedar re û her wiha wekîlên AKP (Galip Ensarioğlu), BDP (Meral Danış Beştaş) û CHP (Atilla Kart) dê bernameyên partiyên xwe derheqê zimanê dayikê de vekin nîqaşê. Em ê gelek kêfxweş bibin bi dîtina we di civîna me de.

Diyarbakır Siyasal ve Sosyal Araştırmalar Enstitüsü (DİSA), Ekim 2010’da yayımladığı Dil Yarası: Türkiye’de Eğitimde Anadilinin Kullanılmaması Sorunu ve Kürt Öğrencilerin Deneyimleri başlıklı kitabıyla Türkiye’de yürütülmekte olan anadili tartışmalarına önemli bir katkı sağladı.

DİSA olarak Dil Yarası’nın açtığı bu yolda, kamuoyunda ve akademik çevrelerdeki tartışmaları beslemek ve farkındalık yaratmak amacıyla Kasım 2010’da “Eğitimde Anadili ve Çiftdillilik ile İlgili Farkındalığı Artırma” başlıklı yeni bir projeye başladık.

Bu proje kapsamında Önce Anadilibaşlıklı Kürtçe-Türkçe çiftdilli bir broşür serisi yayımladık. Ayrıca toplumsal cinsiyet ve anadili ilişkisi bağlamında yeni bir bakış açısı sunan Toplumsal Cinsiyet, Eğitim ve Anadili ile yapmış olduğumuz çalıştay dizisinin somut bir ürünü ve Türkiye’de Kürt öğrencilerin farklı ihtiyaçlarına cevap verebilecek bir öneri olarak Anadili Temelli Çokdilli ve Çokdiyalektli Dinamik Eğitim: Kürt Öğrencilerin Eğitiminde Kullanılabilecek Modeller başlıklı iki analiz raporu da projenin önemli birer parçasını oluşturmaktadır.

6 Ekim 2012 tarihinde ilkini Diyarbakır’da yaptığımız Önce Anadili: Eğitimde Anadili ve Çokdillilik başlıklı toplantıda Vahap Coşkun ve Önce Anadili Analiz Raporları’nın yazarı Şerif Derince  yukarıda saydığımız çalışmaları sundu. Toplantının ikinci oturumunda ise AKP’den Galip Ensarioğlu ve BDP’den Altan Tan,anadili meselesiyle ilgili çözüm odaklı bir tartışma yürüttü.

9 Kasım 2012 tarihinde, Önce Anadili: Eğitimde Anadili ve Çokdillilik başlıklı toplantının ikincisini İstanbul’da düzenliyoruz. DİSA’nın yayımlamış olduğu çalışmaları kamuoyu ile paylaşacağımız bu toplantıda ve ardından AKP’den Galip Ensarioğlu, BDP’den Meral Danış Beştaş ve CHP’den Atilla Kart‘ın kendi partilerinin anadili programlarını tartışmaya açacakları oturumda sizleri de aramızda görmekten mutluluk duyarız.

Bername / Program

14.00 – 15.00  Danasîna Encamên Bernameyê / Proje Çıktılarının Tanıtımı

     Vahap Coşkun (Zanîngeha Dicle / Dicle Üniversitesi)

     Şerif Derince (Zanîngeha Boğaziçi / Boğaziçi Üniversitesi)

15.00 – 15.30  Pirs – Bersiv / Soru – Cevap

15.30 – 15.45  Navbera Çay û Qehwe / Kahve Arası

15.45 – 16.30  Polîtîkayên Zimanê Dayikê / Anadili Politikaları

Rêvebirin / Moderasyon:

Şahismail Bedirhanoğlu (GÜNSİAD)

Axêver / Konuşmacılar:

Meral Danış Beştaş (BDP) 

Galip Ensarioğlu (AKP)

Atilla Kart (CHP)

16.30 – 17.00  Nîqaş-Nirxandin / Tartışma-Değerlendirme

 

* Di civînê de wergera Kurdî û Ingilîzî dê hebe.

**Kürtçe ve İngilizce’ye simültane çeviri yapılacaktır.

 

I’m walking from Roboski to Ankara for peace! Je marche de Roboski à Ankara pour la Paix ! Bo aştiyé jı Roboski dımıeşım Enqeré! Barış İçin Roboski’den Ankara’ya Yürüyorum!

I’m walking from Roboski to Ankara for peace!

We actually are living at a historic breaking point in the dilemma war/peace inTurkey. Since 30 years people are dying of war. Almost every day we have people dying and funerals in the mass media.
The human rights supporters, the ant-war people and the pacifists must find new ways of struggle for peace. Otherwise, this war will keep on sullying and causing suffering to us.
The Roboski massacre is a crime against humanity which is the fruit of the politic and the security tools that the government has introduced as being the only solutions to end the war. The Kurdish issue cannot be solved with an escalation of violence and the implementations of a politic of security but with more peace and freedom.
Of course more peace means more of everyday bread, as the bread, the sweat and the money of the people are given to weapons, soldiers, army, and other organizations of security. More security, more armament, then the less is the everyday bread. The will of “silencing the weapons” is a positioning against the definition of the structures used as tools of security by the state.
This is why, on the 1st of September, world day of peace, I will walk for PEACE the 1300 kms away from Roboski to Ankara in 40 days ! During this trip, I will share with the public the violations of the human rights existing in every cities I will cross.
War is not our fate and it mustn’t be! We can and we must stop this war!
I believe in the words of Gandhi: “Be the change that you want to see in the word!” I wanna start at my own place with this walk this

I believe in the words of Gandhi : “Be the change that you want to see in the word !” I wanna start at my own place with this walk this change I would like to see in the world. I make this choice to respond to theses injustices that we live. I also understand by what I’ve been through in the aim of fighting for peace this quote from Martin Luther King who once said: “Darkness cannot drive out darkness; only light can do that. Hate cannot drive out hate; only love can do that”. I’m walking in the aim to bring this war to light and increasing the hopes of peace and calling to the different groups back to peace and life.
The idea of walking is not a new one:
In 1930, the spiritual and political leader of the independence movement of India, the Mahatma Gandhi, has walked 400 kms against the “salt tax” imposed by the British on the colonized, and he was then a pioneer of this active way of struggle against violence. More recently, in 1995, most of the Bosnian who used to take the track of the forest to reach the city of Tuzla in the aim of escaping from the Srebrenica massacre was then massacred by the Tchetniks.
From then on this road was named “the death road” and every years, a 3 days long walk is organized in order to turn this “death road” to a “peace road”.
About the road I’ll cross, soldiers, guerrillas and civilians keep on falling for 30 years now. I always kept unbroken my hopes for peace against war. I striven myself to bring my small contribution even if the price to pay was then to be sent to jail, as the flowering of peace on the soil of my country was then more important than my own future.
This time, I will hit the road to find peace in me.
I believe in the ability of a world freed from any violence. If I manage to bring my small contribution for the will of peace can be heard from a higher view and for this “death road” that rising in Roboski turn to a “life road”. Then, this will make me happy.

I’ll make a small step, we can make it become a big march.

Halil Savda ( Conscientious Objector- Human Rights Activist)
………………..

Fransızca:

Je marche de Roboski à Ankara pour la Paix !
Nous vivons actuellement un point de rupture historique dans le dilemme guerre/paix en Turquie. Depuis 30 ans les gens meurent de la guerre. Chaque jour, pratiquement, dans les médias nous avons des nouvelles de gens qui meurent et de funérailles.

Les défenseurs des droits humains, les anti-guerres, et les pacifistes doivent trouver de nouveaux moyens de lutte pour la paix. Sinon, cette guerre continuera à nous salir et nous faire souffrir.
Le massacre de Roboski est un crime contre l’humanité qui est le fruit de la politique et des moyens de sécurité que le gouvernement a présenté comme étant les seules solutions de mettre fin à la guerre. La question kurde ne peut pas être résolue avec une escalade de la violence et de mises en œuvre de politiques sécuritaires mais avec plus de paix et de liberté.
Bien sûr plus de paix signifie plus de pain quotidien, car le pain, la sueur et l’argent du peuple sont donnés aux armes, aux soldats, aux militaires, et aux organisations de sécurité. Plus de sécurité, plus d’armement, moins de pain quotidien. La volonté de “faire taire les armes” est un positionnement contre la définition et les structures utilisées comme moyens de sécurité par l’Etat.

C’est pourquoi, le premier septembre, Journée Mondiale pour la Paix, je marcherais pour la PAIX les 1300 kms qui séparent de Roboski à Ankara en 40 jours ! Durant ce voyage, je partagerais avec le public les violations des droits humains résultant dans chaque ville que je traverserais.
La guerre n’est pas notre destin et cela ne doit pas l’être ! Nous pouvons et nous devons arrêter cette guerre !
Je crois aux mots de Gandhi :“Soyez-vous même le changement que vous voulez être vous même dans ce monde !”Je veux commencer chez moi avec cette marche ce changement que je désire voir dans le monde. Je fais le choix de répondre à ces injustices que nous vivons. Je comprends aujourd’hui par ce que j’ai traversé dans le but le but de lutter pour la paix cette la phrase de Martin Luther King qui dit “L’obscurité ne peut pas chasser l’obscurité ; seule la lumière le peut. La haine ne peut pas chasser la haine ; seul l’amour le peut.” Je marche dans le but de mettre cette guerre en lumière et d’augmenter ainsi les espoirs de paix et rappeler aux différents partis la paix et la vie.

L’idée de marcher pour la paix n’est pas une première :

En 1930, le leader spirituel et politique du mouvement d’indépendance de l’Inde, le Mahatma Gandhi, a marché 400 kms contre “la taxe du sel” imposée par les Britanniques aux colonisés, et il a été le précurseur de cette façon de lutte active sans violence. Plus récemment, en 1995, la plupart des Bosniaques qui utilisaient le chemin de la forêt pour atteindre la ville de Tuzla dans le but d’échapper au massacre de Srebrenica furent massacrés par les Tchetniks.
Dès lors cette route s’est nommée « la route de la mort » et tous les ans, une marche de 3 jours y est organisée afin de transformer cette « route de la mort» en « route de la paix ».
Sur le trajet que je vais traverser, des militaires, des guérilleros, et des civiles continuent de tomber depuis 30 ans.

J’ai toujours gardé intact mes espérances de paix contre la guerre. Je me suis toujours efforcé d’apporter ma maigre contribution même si le prix à payer à été d’être envoyé en établissement pénitentiaire, car la floraison de la paix sur les terres de mon pays était plus important que mon propre avenir.
Cette fois, je vais prendre la route pour trouver la paix en moi-même.
Je crois en la possibilité d’un monde libéré de toute violence. Si j’arrive à apporter ma petite contribution pour que la volonté de paix soit entendue d’une vue plus élevée et pour cette «route de la mort » qui prend sa source à Roboski évolue en route « route de la vie ». Ainsi, cela me rendra heureux.

Je fais un petit pas, nous pouvons faire de ce pas une grande marche.

Halil Savda (Objecteur de conscience – Militant des droits de l’Homme)

çeviri Gupse-Kardelen Berfin Snowdrop

Kürtçe:

Daxuyani ya Halil Savda …

Bo aştiyé jı Roboski dımıeşım Enqeré!

Em dı rébaya şer-aşti a lı Tukiyeyé de xaleke şıkestıneki diroki jiyan dıkın. Jıber şeré ku 30 sale dımeşı her roj xwin dırıje. Hema hema her roj dı ekranén televizyonande nuçeyeké mırıné, dérindéz a meyitan …

Parazvanén mafén mırovan, dıjberén şer u parazvanén aştiyé, dı rewşeki wılodene ku édi péwiste jıbo aştiyé prtikén nu yén tékoşiné raxinın ber çavan. Ger evya tınebe, wé şer, qıréjkırın u éşandına me bıdomine.

Komkujiya Roboski, suceké mırovahiyéye ku dewleté dı encama politikayén ewlekariyé u alavén wé de, jıbo qedandına şer, wek rastiya yekane péşkeşikırına me derketiye holé. Pırsgıréka Kurd ne bı şer, ne bı bergıriyén ewlekariyé, bı zédetırin azadiyé u bı zédetırin aştiyé dıkare were çareserkırın. Raste zidetırin aşti té wateya zédetırin nan… Lewra ku nané gel, xwédan a wé u pereyén wé, dıdın çek, leşker u sazumaniyén ewlekariyé. Zédetırin ewlekari, té wateya zédetırin xwe bıçekkırın u hin kémtır nan… Daxwaziya “Bédengkırın a çekan”, sekneké, lı hemberé tégıhin u sazi buna dewleté a derbaré ewlekariyéde.

Jıber vé yeké, roja 1 é éluné roja aştiya cihané de, jı Roboski heta Enqeré, bı meşa 1300 km ré, u jıbo aştiyé ezé derkevım réwitiyeki 40 rojan!

Dı vé meşé de her bajaré ku lé bısekınım, ezé jı rayagıştire, bınpékırınén ku şer ré lıber vekırıne, parve bıkım.

Şer ne çarenus a meye; nıkare bıbe! Em dıkarın vé şeré rawestinın, u péwiste em rawestinın!

Ez, jı gotınén Mahatma Gandhi ku dıbéje;
“Dı cihané de guhertına ku hun dıxwazın pék binın, péwiste beri her tışti, hun dı xwe de pé binın.” bawer dıkım.
Guhertına ez dı cihané de dıxwazım, bı wesile ya vé meşé, destpéké dı “Xwede” veguherinım rastiyé. Ez, hıldıbjérım ku bersıveké bı vé rengé bıdıme neheqiyén ku em dıjin.

Gotın a Marthin Luther go dıbéje;
“Tari, nıkare tariyé bıqediné, rık, nıkare rıké vekuje. Tené ronahi dıkare vé pék bine”
Jı xala ku dest bı tékoşina aştiyé kırıme u nıha ku cıhé ez gihıştımé, geleké baştır fém dıkım.

Fıkra “Meş a jıbo aştiyé” ne fıkreké nu ye:

Réberé siyasi u deruni yé Tevger a Serxwebuna Hindistan`é Mahatma Gandhi, dı sala 1930 é de, lı dıji dagırkeri ya Britanyayé “Jı bo rakırına baca xwé, ku 400 km meş” kırıbu. U bı vé çalakiya xwe ya meşé, bıbu réberé tehereké tékoşiné yé bı çalak u tehereké ku xwe jı dıjwariyé şuşti… Her wısa dı dirokeké hin néziktır de, lı Bosna`yé dı sala 1995`an de, Boşnakén ku dıxwestın xwe jı komkujiya Srebrenitsa`yé rızgar bıkın ku dı réya darıstané re meşyabun, jı aliyé Çentikan ve hatıbın gırtın u qetılkırın. Naveke bı navé “Réya Mırıné” lı wé réyé hat danin. U jı wé rojé u vırve her sal jı bo wé “Réya Mırıné” veguherinın “Réya Aştiyé” dı wé réya mırıné de meşén jı 3 rojan péktén tén lıdarxıstın.

Dı régeh a vé réya ku ezé vé meşé lé pékbinım de, bı 30 sale, téde leşker, gerilla u weka kur lı Roboski hat pékanin mırovén neferma dımırın.

Lı dıji şer, mın her tım héviya xwe ya aştiyé parast. Jıbo aşti dı van xakan de şin bıbı, qasi ku héz u behremendi ya mın hebe -ku berdél a vé zindan ji bıbe- mın paşve gav neavét. Lé vé caré, ezé vé réwitiyé, jıbo ez aştiyé dı hundıré xwe de bıhunım pék binım.

Bawer dıkım ku cihaneké xwe tundiyé şuştı gengaz e. Bı vé meşé ger mın kari ku ez bıbım sedem ku dengé Aştiyé hın xurttır derbıkeve u “Réya Mırıné” ku jı Roboski destpékıriye, tékariyé bıkım ku veguhertına buyina “Réya Aştiyé” çébıbe. Jı mın bextewartır tu kes nine!

Ez gaveke pıçuk tavéjım; em hemu bı hevre dıkarın vé gavé zédetır bıkın!..

Halil Savda
Redkaré Wijdani u Parazvané Mafén Mırovan

çeviri- Salim selçuk

Türkçe:

Barış İçin Roboski’den Ankara’ya Yürüyorum!

Türkiye’de savaş-barış ikileminde tarihi kırılma noktalarından birini yaşıyoruz. 30 yıldır süren savaş nedeniyle her gün kan akıyor. Neredeyse her gün televizyon ekranlarında bir ölüm haberi, bir cenaze merasimi…

İnsan hakları savunucuları, savaş karşıtları ve barış savunucuları barış için yeni mücadele pratikleri sergilemek durumundalar. Yoksa bu savaş, bizi kirletmeye ve acıtmaya devam edecek.

Roboski katliamı, devletin savaşı bitirmek için güvenlik politikalarını ve araçlarını bize tek gerçek olarak sunmasının bir sonucu olarak ortaya çıkan bir insanlık suçudur. Kürt sorunu savaşla, daha çok güvenlik önlemleriyle değil, daha çok özgürlük, daha çok barışla çözülebilir. Elbette daha çok barış, daha çok ekmek demek… Çünkü halkın ekmeği, teri, parası, silahlara, askerlere, güvenlik organizasyonlarına veriliyor. Daha çok güvenlik, daha çok silahlanma, daha az ekmek… ‘Silahların susması” istemi, devletin şimdiki “güvenlik” anlayış ve yapılanmasına karşı bir duruştur.

İşte bu yüzden, 1 Eylül Dünya Barış Günü’nde Roboski’den Ankara’ya 1300 km yol yürüyerek, Barış için 40 günlük bir yolculuğa çıkacağım!

Bu yolculuk boyunca uğrayacağım her şehirde savaşın yol açtığı insan hakları ihlallerini kamuoyu ile paylaşacağım.

Savaş kaderimiz değildir; olamaz! Bu savaşı durdurabiliriz, durdurmalıyız!

Mahatma Gandi’nin “Dünyada yapmak istediğiniz değişikliği, kendinizde yapın” sözlerine inanıyorum. Dünyada arzu ettiğim değişikliği bu yürüyüşle “kendimde” gerçeğe dönüştürmek istiyorum. Ben, yaşadığımız haksızlıklara böyle yanıt vermeyi seçiyorum.

Martin Luther’in “karanlık, karanlığı silemez, kin, kini söndüremez, ancak aydınlık bunu yapabilir” sözünü, barış mücadelesine başladığım noktadan, şimdi geldiğim yerde gayet iyi anlıyorum. Savaşı görünür kılmak, barışa dair umutları arttırmak, barış ve yaşamı yeniden taraflara hatırlatmak maksadı ile yürüyorum…

Barış için yürüyüş fikri ilk değil:

Hindistan Bağımsızlık Hareketi’nin siyasi ve ruhani lideri Mahatma Gandhi 1930 yılında, o dönem Britanya’nın, sömürgesi olan Hindistan’a getirdiği “tuz vergisi”nin kaldırılması için 400 km. yol yürüyerek, şiddetten arındırılmış aktif bir direniş tarzının öncüsü olmuştu… Daha yakın geçmişte ise, 1995 yılında Bosna’da Srebrenitsa katliamından kurtulmak için, 110 km. uzaklıktaki Tuzla kentine gitmek amacıyla orman yolunu kullanan Boşnakların birçoğu, Çentiklerce yakalanıp katledildi. Bundan böyle bu yola “Ölüm yolu” ismi verildi. Ve o günden sonra, ölümü barışa dönüştürmek için her yıl, “ölüm” yolunda 3 günlük yürüyüş düzenleniyor.

Benim yürüyeceğim yol güzergahında ise 30 yıldır askerler, gerillalar ve Roboski’de olduğu gibi siviller ölüyorlar.

Savaşa karşı barış umudumu her zaman korudum. Barışın topraklarda yeşermesine gücüm ve yeteneğim oranında -bedeli cezaevi olsa da- katkı yapmaktan çekinmedim. Bu sefer barışı kendi içimde örmek için bir yolculuk yapacağım.

Şiddetten arınmış bir dünyanın mümkün olduğuna inanıyorum! Bu yürüyüşle, Barış isteğinin daha yüksek sesle duyulmasına ve Roboski’den başlayan ölüm yolunun, yaşam yoluna evrilmesine katkı yaparsam ne mutlu bana!

Küçük bir adım atıyorum; bu adımı hep birlikte çoğaltabiliriz!..

Halil SAVDA ( Vicdani Redçi-İnsan Hakları Savunucusu)

HEVDîTiNA NAVNETEWEî A ANARşîSTAN 8-12 tebax 2012 St-imier (Suisse)

HEVDîTiNA NAVNETEWEî A ANARşîSTAN 8-12 tebax 2012 St-imier (Suisse)

Ji bona pîrozkirina kongra St-Imier , sazumankara navneteweî anti-otoriter, Federasyona anarşistê frankofone (IFA) û Federasyona azadixwaz a montagne (OSL) ji bona tevlêbuna hevdîtina navneteweî di meha tebax ê sala 2012 li village de St-Imier , bang dike li koma , kolektifan û kesê ku xwe wek anarşistê ciwakî binavdikin.

Li ser sita internet (www.anarchisme2012.ch ) derbarê naverok û bergeha civînê de zidetir agahî tê dîtin. Program gorî pêşveçuna amadekirina xebata wê bê rojvekirin. lê programekê demî heye. Ev programa wê li ser sita internetê bê nû kirin.

Programa civînê

1) Hevdîtina navneteweî li ser 3 gava tê organîzekirin

-Axaftina vebunê ; li ser federasyona jurassienne ku kadeke nû ji bo anarshizmê vekirye.

-Axaftina girtinê ; derbara shoreshê û bakunin (dibe ku pêshnîyarnameke kollektif bê amadekirin )

-Girtin ; ziyafetek bi sitran û koro

2)- Konferans , destgehê nîqaşa û 3 masê gilover

-Anarşizmêda politikayê nu

-Organizasyonê anarşist ; proje û pratikê wan

-Anarşismêda herêmê nu , nuvebun û belavbuna anarshizmê

3)- Konferans / destgeh / nîqaş

her kom , federasyon û kes dikare mijara konferans û destgeha pêşnîyarbike

4)- Fuara pirtuka anarşist;

Em dixwazin ku sazîên çapkirinê ê hemî welatan tev li vê bernamêbin. Emê alîkarî û tevlêbunê bixazin ji bona ku em bikaribin perê vê organizasyonê bidin.

5)- Animasyon- Konser

Ji bona ku hevdîtin bi kêf û xwesh derbas be wê konser bên amadekirin (roj ê 5 heb). şano , koro ê şoreşker , marez , film…wê hebin.

6)- Mutbex , hewîn , kamp

Em hêvya nêzikê hezar kesîne. Xwarin û bi cîh kirin a van kesan hewceye. Ji bona vê bi me elîkarî wê hewce be. Ji bona razanê emê salonê jimnastika bi kar bînin. Em difikirin ku kampek e azad damezirînin.

7)- Diger

ji bona ku ev hevdîtina di nav şertekî xweş da derbas be emê servisê din jî organize bikin. Zarokxane , servisê ewlekarî û sekanî , ekip a tendurîstî… ji bona wezîfeyên ku me anîn ziman kesin ku dixwazin di navda cîh bigrên dikarin li ser sita http://www.anarchisme2012.ch formê tijîbikin.

http://www.anarchisme2012.ch/