I’m walking from Roboski to Ankara for peace! Je marche de Roboski à Ankara pour la Paix ! Bo aştiyé jı Roboski dımıeşım Enqeré! Barış İçin Roboski’den Ankara’ya Yürüyorum!

I’m walking from Roboski to Ankara for peace!

We actually are living at a historic breaking point in the dilemma war/peace inTurkey. Since 30 years people are dying of war. Almost every day we have people dying and funerals in the mass media.
The human rights supporters, the ant-war people and the pacifists must find new ways of struggle for peace. Otherwise, this war will keep on sullying and causing suffering to us.
The Roboski massacre is a crime against humanity which is the fruit of the politic and the security tools that the government has introduced as being the only solutions to end the war. The Kurdish issue cannot be solved with an escalation of violence and the implementations of a politic of security but with more peace and freedom.
Of course more peace means more of everyday bread, as the bread, the sweat and the money of the people are given to weapons, soldiers, army, and other organizations of security. More security, more armament, then the less is the everyday bread. The will of “silencing the weapons” is a positioning against the definition of the structures used as tools of security by the state.
This is why, on the 1st of September, world day of peace, I will walk for PEACE the 1300 kms away from Roboski to Ankara in 40 days ! During this trip, I will share with the public the violations of the human rights existing in every cities I will cross.
War is not our fate and it mustn’t be! We can and we must stop this war!
I believe in the words of Gandhi: “Be the change that you want to see in the word!” I wanna start at my own place with this walk this

I believe in the words of Gandhi : “Be the change that you want to see in the word !” I wanna start at my own place with this walk this change I would like to see in the world. I make this choice to respond to theses injustices that we live. I also understand by what I’ve been through in the aim of fighting for peace this quote from Martin Luther King who once said: “Darkness cannot drive out darkness; only light can do that. Hate cannot drive out hate; only love can do that”. I’m walking in the aim to bring this war to light and increasing the hopes of peace and calling to the different groups back to peace and life.
The idea of walking is not a new one:
In 1930, the spiritual and political leader of the independence movement of India, the Mahatma Gandhi, has walked 400 kms against the “salt tax” imposed by the British on the colonized, and he was then a pioneer of this active way of struggle against violence. More recently, in 1995, most of the Bosnian who used to take the track of the forest to reach the city of Tuzla in the aim of escaping from the Srebrenica massacre was then massacred by the Tchetniks.
From then on this road was named “the death road” and every years, a 3 days long walk is organized in order to turn this “death road” to a “peace road”.
About the road I’ll cross, soldiers, guerrillas and civilians keep on falling for 30 years now. I always kept unbroken my hopes for peace against war. I striven myself to bring my small contribution even if the price to pay was then to be sent to jail, as the flowering of peace on the soil of my country was then more important than my own future.
This time, I will hit the road to find peace in me.
I believe in the ability of a world freed from any violence. If I manage to bring my small contribution for the will of peace can be heard from a higher view and for this “death road” that rising in Roboski turn to a “life road”. Then, this will make me happy.

I’ll make a small step, we can make it become a big march.

Halil Savda ( Conscientious Objector- Human Rights Activist)
………………..

Fransızca:

Je marche de Roboski à Ankara pour la Paix !
Nous vivons actuellement un point de rupture historique dans le dilemme guerre/paix en Turquie. Depuis 30 ans les gens meurent de la guerre. Chaque jour, pratiquement, dans les médias nous avons des nouvelles de gens qui meurent et de funérailles.

Les défenseurs des droits humains, les anti-guerres, et les pacifistes doivent trouver de nouveaux moyens de lutte pour la paix. Sinon, cette guerre continuera à nous salir et nous faire souffrir.
Le massacre de Roboski est un crime contre l’humanité qui est le fruit de la politique et des moyens de sécurité que le gouvernement a présenté comme étant les seules solutions de mettre fin à la guerre. La question kurde ne peut pas être résolue avec une escalade de la violence et de mises en œuvre de politiques sécuritaires mais avec plus de paix et de liberté.
Bien sûr plus de paix signifie plus de pain quotidien, car le pain, la sueur et l’argent du peuple sont donnés aux armes, aux soldats, aux militaires, et aux organisations de sécurité. Plus de sécurité, plus d’armement, moins de pain quotidien. La volonté de “faire taire les armes” est un positionnement contre la définition et les structures utilisées comme moyens de sécurité par l’Etat.

C’est pourquoi, le premier septembre, Journée Mondiale pour la Paix, je marcherais pour la PAIX les 1300 kms qui séparent de Roboski à Ankara en 40 jours ! Durant ce voyage, je partagerais avec le public les violations des droits humains résultant dans chaque ville que je traverserais.
La guerre n’est pas notre destin et cela ne doit pas l’être ! Nous pouvons et nous devons arrêter cette guerre !
Je crois aux mots de Gandhi :“Soyez-vous même le changement que vous voulez être vous même dans ce monde !”Je veux commencer chez moi avec cette marche ce changement que je désire voir dans le monde. Je fais le choix de répondre à ces injustices que nous vivons. Je comprends aujourd’hui par ce que j’ai traversé dans le but le but de lutter pour la paix cette la phrase de Martin Luther King qui dit “L’obscurité ne peut pas chasser l’obscurité ; seule la lumière le peut. La haine ne peut pas chasser la haine ; seul l’amour le peut.” Je marche dans le but de mettre cette guerre en lumière et d’augmenter ainsi les espoirs de paix et rappeler aux différents partis la paix et la vie.

L’idée de marcher pour la paix n’est pas une première :

En 1930, le leader spirituel et politique du mouvement d’indépendance de l’Inde, le Mahatma Gandhi, a marché 400 kms contre “la taxe du sel” imposée par les Britanniques aux colonisés, et il a été le précurseur de cette façon de lutte active sans violence. Plus récemment, en 1995, la plupart des Bosniaques qui utilisaient le chemin de la forêt pour atteindre la ville de Tuzla dans le but d’échapper au massacre de Srebrenica furent massacrés par les Tchetniks.
Dès lors cette route s’est nommée « la route de la mort » et tous les ans, une marche de 3 jours y est organisée afin de transformer cette « route de la mort» en « route de la paix ».
Sur le trajet que je vais traverser, des militaires, des guérilleros, et des civiles continuent de tomber depuis 30 ans.

J’ai toujours gardé intact mes espérances de paix contre la guerre. Je me suis toujours efforcé d’apporter ma maigre contribution même si le prix à payer à été d’être envoyé en établissement pénitentiaire, car la floraison de la paix sur les terres de mon pays était plus important que mon propre avenir.
Cette fois, je vais prendre la route pour trouver la paix en moi-même.
Je crois en la possibilité d’un monde libéré de toute violence. Si j’arrive à apporter ma petite contribution pour que la volonté de paix soit entendue d’une vue plus élevée et pour cette «route de la mort » qui prend sa source à Roboski évolue en route « route de la vie ». Ainsi, cela me rendra heureux.

Je fais un petit pas, nous pouvons faire de ce pas une grande marche.

Halil Savda (Objecteur de conscience – Militant des droits de l’Homme)

çeviri Gupse-Kardelen Berfin Snowdrop

Kürtçe:

Daxuyani ya Halil Savda …

Bo aştiyé jı Roboski dımıeşım Enqeré!

Em dı rébaya şer-aşti a lı Tukiyeyé de xaleke şıkestıneki diroki jiyan dıkın. Jıber şeré ku 30 sale dımeşı her roj xwin dırıje. Hema hema her roj dı ekranén televizyonande nuçeyeké mırıné, dérindéz a meyitan …

Parazvanén mafén mırovan, dıjberén şer u parazvanén aştiyé, dı rewşeki wılodene ku édi péwiste jıbo aştiyé prtikén nu yén tékoşiné raxinın ber çavan. Ger evya tınebe, wé şer, qıréjkırın u éşandına me bıdomine.

Komkujiya Roboski, suceké mırovahiyéye ku dewleté dı encama politikayén ewlekariyé u alavén wé de, jıbo qedandına şer, wek rastiya yekane péşkeşikırına me derketiye holé. Pırsgıréka Kurd ne bı şer, ne bı bergıriyén ewlekariyé, bı zédetırin azadiyé u bı zédetırin aştiyé dıkare were çareserkırın. Raste zidetırin aşti té wateya zédetırin nan… Lewra ku nané gel, xwédan a wé u pereyén wé, dıdın çek, leşker u sazumaniyén ewlekariyé. Zédetırin ewlekari, té wateya zédetırin xwe bıçekkırın u hin kémtır nan… Daxwaziya “Bédengkırın a çekan”, sekneké, lı hemberé tégıhin u sazi buna dewleté a derbaré ewlekariyéde.

Jıber vé yeké, roja 1 é éluné roja aştiya cihané de, jı Roboski heta Enqeré, bı meşa 1300 km ré, u jıbo aştiyé ezé derkevım réwitiyeki 40 rojan!

Dı vé meşé de her bajaré ku lé bısekınım, ezé jı rayagıştire, bınpékırınén ku şer ré lıber vekırıne, parve bıkım.

Şer ne çarenus a meye; nıkare bıbe! Em dıkarın vé şeré rawestinın, u péwiste em rawestinın!

Ez, jı gotınén Mahatma Gandhi ku dıbéje;
“Dı cihané de guhertına ku hun dıxwazın pék binın, péwiste beri her tışti, hun dı xwe de pé binın.” bawer dıkım.
Guhertına ez dı cihané de dıxwazım, bı wesile ya vé meşé, destpéké dı “Xwede” veguherinım rastiyé. Ez, hıldıbjérım ku bersıveké bı vé rengé bıdıme neheqiyén ku em dıjin.

Gotın a Marthin Luther go dıbéje;
“Tari, nıkare tariyé bıqediné, rık, nıkare rıké vekuje. Tené ronahi dıkare vé pék bine”
Jı xala ku dest bı tékoşina aştiyé kırıme u nıha ku cıhé ez gihıştımé, geleké baştır fém dıkım.

Fıkra “Meş a jıbo aştiyé” ne fıkreké nu ye:

Réberé siyasi u deruni yé Tevger a Serxwebuna Hindistan`é Mahatma Gandhi, dı sala 1930 é de, lı dıji dagırkeri ya Britanyayé “Jı bo rakırına baca xwé, ku 400 km meş” kırıbu. U bı vé çalakiya xwe ya meşé, bıbu réberé tehereké tékoşiné yé bı çalak u tehereké ku xwe jı dıjwariyé şuşti… Her wısa dı dirokeké hin néziktır de, lı Bosna`yé dı sala 1995`an de, Boşnakén ku dıxwestın xwe jı komkujiya Srebrenitsa`yé rızgar bıkın ku dı réya darıstané re meşyabun, jı aliyé Çentikan ve hatıbın gırtın u qetılkırın. Naveke bı navé “Réya Mırıné” lı wé réyé hat danin. U jı wé rojé u vırve her sal jı bo wé “Réya Mırıné” veguherinın “Réya Aştiyé” dı wé réya mırıné de meşén jı 3 rojan péktén tén lıdarxıstın.

Dı régeh a vé réya ku ezé vé meşé lé pékbinım de, bı 30 sale, téde leşker, gerilla u weka kur lı Roboski hat pékanin mırovén neferma dımırın.

Lı dıji şer, mın her tım héviya xwe ya aştiyé parast. Jıbo aşti dı van xakan de şin bıbı, qasi ku héz u behremendi ya mın hebe -ku berdél a vé zindan ji bıbe- mın paşve gav neavét. Lé vé caré, ezé vé réwitiyé, jıbo ez aştiyé dı hundıré xwe de bıhunım pék binım.

Bawer dıkım ku cihaneké xwe tundiyé şuştı gengaz e. Bı vé meşé ger mın kari ku ez bıbım sedem ku dengé Aştiyé hın xurttır derbıkeve u “Réya Mırıné” ku jı Roboski destpékıriye, tékariyé bıkım ku veguhertına buyina “Réya Aştiyé” çébıbe. Jı mın bextewartır tu kes nine!

Ez gaveke pıçuk tavéjım; em hemu bı hevre dıkarın vé gavé zédetır bıkın!..

Halil Savda
Redkaré Wijdani u Parazvané Mafén Mırovan

çeviri- Salim selçuk

Türkçe:

Barış İçin Roboski’den Ankara’ya Yürüyorum!

Türkiye’de savaş-barış ikileminde tarihi kırılma noktalarından birini yaşıyoruz. 30 yıldır süren savaş nedeniyle her gün kan akıyor. Neredeyse her gün televizyon ekranlarında bir ölüm haberi, bir cenaze merasimi…

İnsan hakları savunucuları, savaş karşıtları ve barış savunucuları barış için yeni mücadele pratikleri sergilemek durumundalar. Yoksa bu savaş, bizi kirletmeye ve acıtmaya devam edecek.

Roboski katliamı, devletin savaşı bitirmek için güvenlik politikalarını ve araçlarını bize tek gerçek olarak sunmasının bir sonucu olarak ortaya çıkan bir insanlık suçudur. Kürt sorunu savaşla, daha çok güvenlik önlemleriyle değil, daha çok özgürlük, daha çok barışla çözülebilir. Elbette daha çok barış, daha çok ekmek demek… Çünkü halkın ekmeği, teri, parası, silahlara, askerlere, güvenlik organizasyonlarına veriliyor. Daha çok güvenlik, daha çok silahlanma, daha az ekmek… ‘Silahların susması” istemi, devletin şimdiki “güvenlik” anlayış ve yapılanmasına karşı bir duruştur.

İşte bu yüzden, 1 Eylül Dünya Barış Günü’nde Roboski’den Ankara’ya 1300 km yol yürüyerek, Barış için 40 günlük bir yolculuğa çıkacağım!

Bu yolculuk boyunca uğrayacağım her şehirde savaşın yol açtığı insan hakları ihlallerini kamuoyu ile paylaşacağım.

Savaş kaderimiz değildir; olamaz! Bu savaşı durdurabiliriz, durdurmalıyız!

Mahatma Gandi’nin “Dünyada yapmak istediğiniz değişikliği, kendinizde yapın” sözlerine inanıyorum. Dünyada arzu ettiğim değişikliği bu yürüyüşle “kendimde” gerçeğe dönüştürmek istiyorum. Ben, yaşadığımız haksızlıklara böyle yanıt vermeyi seçiyorum.

Martin Luther’in “karanlık, karanlığı silemez, kin, kini söndüremez, ancak aydınlık bunu yapabilir” sözünü, barış mücadelesine başladığım noktadan, şimdi geldiğim yerde gayet iyi anlıyorum. Savaşı görünür kılmak, barışa dair umutları arttırmak, barış ve yaşamı yeniden taraflara hatırlatmak maksadı ile yürüyorum…

Barış için yürüyüş fikri ilk değil:

Hindistan Bağımsızlık Hareketi’nin siyasi ve ruhani lideri Mahatma Gandhi 1930 yılında, o dönem Britanya’nın, sömürgesi olan Hindistan’a getirdiği “tuz vergisi”nin kaldırılması için 400 km. yol yürüyerek, şiddetten arındırılmış aktif bir direniş tarzının öncüsü olmuştu… Daha yakın geçmişte ise, 1995 yılında Bosna’da Srebrenitsa katliamından kurtulmak için, 110 km. uzaklıktaki Tuzla kentine gitmek amacıyla orman yolunu kullanan Boşnakların birçoğu, Çentiklerce yakalanıp katledildi. Bundan böyle bu yola “Ölüm yolu” ismi verildi. Ve o günden sonra, ölümü barışa dönüştürmek için her yıl, “ölüm” yolunda 3 günlük yürüyüş düzenleniyor.

Benim yürüyeceğim yol güzergahında ise 30 yıldır askerler, gerillalar ve Roboski’de olduğu gibi siviller ölüyorlar.

Savaşa karşı barış umudumu her zaman korudum. Barışın topraklarda yeşermesine gücüm ve yeteneğim oranında -bedeli cezaevi olsa da- katkı yapmaktan çekinmedim. Bu sefer barışı kendi içimde örmek için bir yolculuk yapacağım.

Şiddetten arınmış bir dünyanın mümkün olduğuna inanıyorum! Bu yürüyüşle, Barış isteğinin daha yüksek sesle duyulmasına ve Roboski’den başlayan ölüm yolunun, yaşam yoluna evrilmesine katkı yaparsam ne mutlu bana!

Küçük bir adım atıyorum; bu adımı hep birlikte çoğaltabiliriz!..

Halil SAVDA ( Vicdani Redçi-İnsan Hakları Savunucusu)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: