Haziran, 2014 için arşiv

Mersin’de cam işçisine polis saldırısı

Posted in Haberler with tags on 27/06/2014 by Karakök

Mersin’de cam işçisine polis saldırısı

 

Mersin’de Cam 8 gündür devam eden grevin Bakanlar Kurulu kararı ile ertelenmesine tepki gösteren işçiler AKP binasına yürüdü. Polis işçilere saldırarak biber gazı sıktı.

Mersin’de 8 gündür grevde bulunan Cam Sanayi işçileri, Bakanlar Kurulu’nun, ‘genel sağlığı ve millî güvenliği bozduğu’ gerekçesiyle grevi ertelediği haberini alınca, İstiklal Caddesi üzerindeki Kristal İş Sendikası önünde toplandı. İşçiler caddeyi tek taraflı trafiğe kapattı. Hükümeti istifaya çağıran işçiler, işveren aleyhine sloganlar attı. Burada işçiler adına açıklama yapan Kristal İş Sendikası Mersin Şube Başkanı Ahmet Ergev, “Televizyonlara çıkıp garip gureba tüyü bitmemiş yetim edebiyatı yapan Başbakan, 5 bin 800 cam işçisinin çoluğuyla çocuğuyla üzerine yağdıracağı lanetten hiç mi korkun yoktur?” diye konuştu. Bundan sonra hiçbir yerde fakir fukara, garip gureba, tüyü bitmemiş yetim edebiyatı yapılmasına cam işçisin müsaade etmeyeceğini aktaran Ergev, “Milyar dolarları götüren senin çocuğun evlat da bizimkisi kedi eniğimi? diye seslendi.

Ergev’in açıklama sonrası “Şimdi ben yürüyorum, sizi de peşimden bekliyorum” demesi üzerine işçiler yürüyüşe geçerek Hastane Caddesi üzerindeki AKP Akdeniz İlçe binası yakınlarına kadar geldi. Polis binanın 100 metre gerisinde bariyer kurarak işçileri durdurmaya çalıştı. Polisin kurduğu bariyerlere aldırmayan işçiler yürüyüşünü sürdürünce polis işçilere saldırdı. Polisin gaz sıktığı işçiler, bariyeri aşarak parti binası önüne kadar geldi. Polisin kendisine müdahale etmesine öfkelenen bir işçi, Güvenlik Şube Müdürü ile tartıştı. İşçiyi arkadaşları sakinleştirdi.

Burada tekrar açıklama yapan Ahmet Ergev, seslerini duyurmak için yürüdüklerini söyledi. 8 gündür onurları ile direndiklerini ve emniyet güçleri ile karşı karşıya gelmediklerini anlatan Ergev, “Bu kararın altında imzası olanları bütün cam işçileri adına lanetliyoruz.” dedi. (MERSİN)

http://www.evrensel.net

Eklenme tarihi: 2014-06-27 16:06:30

What do we think about the current crisis of Iraq?

Posted in Deutschsprachige Artikel, English, kurdi with tags , on 24/06/2014 by Karakök

What do we think about the current crisis of Iraq?

Iraq crisis has been continued for decades while it has been under the power of Saddam Hussein or under the “current democratic Regime” since the invasion of 2003. There were no freedom, no social justice; no equality and also little opportunity for those who were independent from the political parties who were in power. In addition to existing brutality and discrimination against women and the ordinary people a very big gap was created between the rich and poor, making the poor even poorer and the rich richer.

The current crisis is nothing far from what has been said above. In fact it is the continuation of the same situation of what was happening decades ago. The only differences are the names and the power of the political parties in power.

Politicians and the mass media love to tell us that the current struggles are the continuation of the old struggles & conflict between the two main Islamic religion doctrines: Shia and Sunni that they have a bloody background almost since the birth of the Islam religion.

If we look into history of the nations, countries and their people, their history was always struggling between the powerful people and the powerless, between the exploiters and the exploited, between the occupier and the occupied people, between the invader and the people who have fought back against powers, against authorities and states. In short it was a war for more capitals and profits.

What is happening in Iraq today under the name of “the Islamic State in Iraq and Levant (Syria), Isis” far from what the mass media portrayed and tells us. The facts are:
1st the Isis advance is a tiny minority aided by Sunni factions disillusioned with Shia leadership in Baghdad, Sunni tribal leaders, Ba’ath party members, old army officers and factions of the former insurgency all came together to plan how to take the fight to the prime minister of Iraq, Nouri al-Maliki . When the Isis marched towards Mosul, the third biggest city in Iraq, and occupied, they were less than 2,000 while around 60,000 people from police, soldiers to intelligent forces and security were existing in the town. This army was equipped heavily with the fighter Jets, tanks and different types of powerful weapons, but this army has collapsed and fled from the Isis group and the other militant with very little resistance or no resistance.
2nd facts what was happening more likely was a plan by Turkey, Gulf countries and Kurdish Region Government “K.R.G” with the knowledge of US and UK.
3rd It is very difficult to know exactly what will be happening in the end, as most of the time it depends on the interest of US and western countries that will measured any uprising or movement whether it gets help or not through their interest. Until now both the US &UK insist on the unity of people in Iraq to live together under the same system. If they know that their interests are under threat they do not mind to divide Iraq in to 3 Simi-states between Kurd, Sunni and Shia.
4th this situation has pushed Iraq to the brink of sectarian war, especially after issuing a Fatwa by Ayatollah Ali Al-Sistani, one of Shia Islam’s most revered cleric, for citizens to bear arms and sign up for the military.
5th We are very much sure that there is a hidden agenda here as well. We think one of the aim of this war is surrounding and strangling the democratic mass movement of the Kurdish people in west of Kurdistan (Syria’s Kurdistan) and there local administration. The mass movement there proved that there has been alternative to the nation state, old/neo-liberal system and its government. It also proved that the movement of people do not have to follow the “Arab Spring” that ended up in establishing an Islamic government. In addition to that this movement showed the uprising of people should not be supported by US, EU and their agents. It has proved that the revolution has to be started from the bottom of the societies, not from the top as this can be achieved by building the local groups that making most of the decisions by themselves and for themselves. This movement is clearly not in the interest of the politicians and neo-liberalism, so the next step is to attack the west of Kurdistan and their mass movement.

In view of the above we (KAF) denounce this war that has been launched and imposed on Iraqi people and we believe in organizing people outside of the political parties, the supporters of the war and outside of the institution of the states and the governments but in their work places, in their neighborhood, in their schools, universities and on the streets to unite and fight back against war, injustice, poverty, starvation, inequality, and suppression that have been imposed by this brutal system through their State, Corporation, finance institution , neo-liberal mass media and the institution of their spies & agents.

Kurdistan Anarchist’s Forum
18.06.2014

Binler “Trans Onuru” İçin İstiklal’de Yürüdü

Posted in Haberler with tags on 23/06/2014 by Karakök

http://www.kaosgl.org/sayfa.php?id=16929

 

Demonstration “Wem gehört Zürich?”: Bunter Protest gegen Verdrängung und für bezahlbaren Lebensraum in der Stadt

Posted in Deutschsprachige Artikel, English with tags on 23/06/2014 by Karakök

Zürich, 21.6.2014.Circa 2000 Menschen setzten heute mit einer bunten Demonstration unter dem Motto „Wem gehört Zürich?“ ein unüberhörbares Zeichen gegen Gentrifizierung und Verdrängung durch Immobilienspekulation. Verschiedene Redebeiträge thematisierten die Zürcher Verdrängungsproblematik und forderten bezahlbaren Wohn-, Arbeits- und Kulturraum für alle. Das Abendprogramm mit Nachtessen und Konzerten findet auf dem Labitzke-Areal statt. Mit einer spektakulären Kletteraktion am Hafenkran und in der Nacht vor der Demonstration brandmarkten AktivistInnen rund 50 Baukräne als Symbol für die spekulative Bautätigkeit der Grossimmobilien-Konzerne wie Mobimo, PSP, SBB & Co.

Bei strahlendem Sonnenschein setzten heute zwischen 14h bis 16.30h mehr als 2000 Menschen lautstark ein Zeichen für eine bunte und lebendige Stadt, die nicht länger von Kapitalinteressen dominiert, sondern in der viele verschiedene Menschen und Kulturen ihren Platz finden sollen. Zahlreiche selbstgebaute Demofahrzeuge – eine Abrissbirne, verschiedene Klötzli-Häuser, ein Mobimo-Monster, Musikwagen sowie Transparente verströmten eine gute Stimmung. Verschiedene Gruppierungen verteilten Flyer und Pamphlete, inklusive gelbe Büschel als Symbol des Widerstandes gegen „Abriss auf Vorrat“, sowie eine überarbeitete Neuauflage der Demo-Zeitung von Wem gehört Zürich. Die Demonstration wurde lautstark von einer Sambagruppe angeführt, welche PassantInnen und Demo-TeilnehmerInnen zum Tanzen brachte. Im Anschluss an die Demonstration zogen viele TeilnehmerInnen ins besetzte Labitzke-Areal, wo ein Fest mit Nachtessen (Vokü) und Konzerten stattfindet.

Die Aktion Wem gehört Zürich ist ein breites Bündnis von über 20 Organisationen aus dem sozialen bis subkulturellen Umfeld. Genossenschaften und Quartiervereine, MigrantInnen-Organisationen und karitativ-soziale Institutionen, MieterInnenverbände und besetzte Häuser, KünstlerInnen und Kleingewerbler setzten sich gemeinsam ein für bezahlbaren Wohn-, Arbeits- und Kulturraum und gegen Verdrängung. Denn so unterschiedlich diese Organisationen sind – wir alle sind von der Verdrängung durch den Kapitalverwertungsdruck in der Stadt Zürich betroffen und setzen sich auf ihre Art für Alternativen ein.

Reto P. vom Wem gehört Zürich meint: „Die Demo ist ein Erfolg! Tausende machten klar: Wem gehört Zürich? Uns allen! Und nicht den Spekulanten und kapitalstarken Immobilien-Konzernen, welche die Verdrängung fördern und von dieser profitieren. Mit allen meinen wir: allen Menschen – unabhängig von ihrem sozialen Status, Einkommen, Geschlecht, Alter, Herkunft oder sonstigen Unterscheidungsmerkmalen. Für eine bunte und lebenswerte Stadt wollen wir kämpfen. Denn die Stadt sind wir. Eben: wir alle!“

Verena Mühlethaler, Pfarrerin Offene Kirche St. Jakob sagte: „Als Pfarrerin im Kreis 4 erfahre ich regelmässig, was Gentrifizierung und sogenannte Aufwertung für verheerende Wirkung auf Menschen haben kann. Gemeinsam mit Wem gehört Zürich wollen wir uns dafür einsetzen, dass es bezahlbaren Wohnraum für alle gibt!“

Ein Vertreter der Autonome Schule Zürich betonte: „Für weniger privilegierte Menschen, insbesondere MigrantInnen, wird es in Zürich immer enger. Auch für die Autonome Schule Zürich und ihre NutzerInnen sieht es kritisch aus: Ende August müssen wir alle von der Badenerstrasse raus. Wir wissen noch nicht, wohin wir gehen. Eins ist klar: Für unsere Deutschkurse brauchen wir viel Raum.“

Auch VertreterInnen von Zwischennutzungen und Besetzungen wie die Zitrone an der Badenerstrasse oder dem Labitzke-Areal forderten in ihren Redebeiträgen mehr kulturelle Freiräume, kein Abriss auf Vorrat (wie zum Beispiel im ehemals besetzten Haus in der Binz geschehen) und eine weniger menschenverachtende Stadtenwicklung. Neben der Zitrone in Altstetten, wo über 300 KünstlerInnen und der Autonomen Schule auf Ende August gekündigt wurde, und dem nach wie vor teils gemieteten und teils besetzten Labitzke-Areal ist auch der beliebte Kultursquat Autonomer Beauty Salon akut von Räumung bedroht – dies obwohl die Mobimo Immobilien AG weder über eine Baubewilligung verfügt, noch das eigentliche Baubewilligungsverfahren mit einer öffentlichen Ausschreibung eingeleitet hat. Doch es geht nicht nur um diese Kultur-, Wohn- und Gewerbenutzungen – denn sehr viel mehr Menschen sind existentiell von der Verdrängung betroffen, insbesondere auch Alleinerziehende, MigrantInnen und ältere Menschen, die ebenfalls an der bunt gemischten Demonstration teilnahmen.

Bereits vor der Demo bekletterten unbekannte AktivistInnen in einer gross angelegten, spektakulären Aktion rund 50 Baukräne – inklusive Gentrifikations-Projekte wie Pfingstweidpark, SBB-Spekulationsschneise Hauptbahnhof bis Schlieren, Zollfreilager – und brandmarkten diese weit herum sichtbar mit gelbem Absperrband und teils mit Spruchbändern. Die Baukräne stehen für die spekulative Bautätigkeit der Grossimmobilien-Konzerne wie Mobimo, PSP, SBB & Co. und dem leichtfertigen Ausverkauf von Boden und Lebensraum an den Meistbietendenden durch die Stadt und den Kanton Zürich.

Weitere Hintergründe wie Informationen zu den unterstützenden Organisationen und alle Redebeiträge finden Sie auf www.wem-gehoert-zuerich.ch. Dort finden Sie auch das begehrte Demo-Magazin in elektronischer Form und Fotos in hoher Auflösung von der Demo und der nächtlichen Kran-Aktion, die Sie gerne in Ihrem Medium veröffentlichen können.

Redebeiträge

Medienkontakte „Wem gehört Zürich“: Reto Plattner (076 436 36 12), Rahel Nüssli (077 952 45 33)

Hafenkran Klaus Rosza Sambaband Klaus RoszaFressturm Klaus Rosza wem gehoert zueri_013_hafenkran klaus-rasza_transparent-hafenkran_01 (Fotos oben Klaus Rosza)

wem gehoert zueri_009_wem-gehoert-zuerichwem gehoert zueri_001_solibueschelwem gehoert zueri_006_uraniabrueckewem gehoert zueri_019_helvetiaplatzwem gehoert zueri_007_labitzke-bleibt-farbigwem gehoert zueri_005_limmatquaiwem gehoert zueri_002_kloetzlihaeuschen-gemuesebrueckewem gehoert zueri_004_felicitas-huggenberger-mieterverband-zuerichwem gehoert zueri_018_sambagruppewem gehoert zueri_011_uraniastrassewem gehoert zueri_017_genossenschaftenTranspi Gemuesebruecke Klaus Rosza

wem gehoert zueri_020_hannes-lindenmeyer-quarierbewohner-kreis-vierwem gehoert zueri_016_verena-muehlethaler-kirche-st-jakobwem gehoert zueri_021_herr-arnold-labitzke-bleibt-farbig

 

Wem gehört Zürich? Kletter-AktivistInnen beflaggen 50 Baukräne als Protest gegen fehlgeleitete Stadtentwicklung und fordern erschwinglichen Lebensraum für alle

Altstetten/Zürich, 21.6.2014. In der Nacht vom Freitag auf Samstag und als Auftakt zur heutigen Demonstration von „Wem gehört Zürich“ kletterten schwindelfreie AktivistInnen auf knapp 50 Baukräne und markierten diese weit herum sichtbar mit Büscheln aus gelbem Absperrband. Die Standorte sind über die ganze Stadt verteilt und beinhalten Gentrifikations-Hotspots wie Pfingstweidpark, SBB-Spekulationsschneise, Freilager-Areal und Hohlstrasse (Höhe Labitzke-Areal). Es sind die gleichen gelben Absperrband-Büschel, wie sie derzeit das Labitzke-Areal zieren und der Mobimo „Finger weg!“ signalisieren. Damit brandmarkten die Kletter-AktivistInnen einen Grossteil der derzeitigen Baukräne, die als Symbol für die spekulative Bautätigkeit der Grossimmobilien-Konzerne wie Mobimo, PSP, SBB & Co stehen. Es liegt in der Verantwortung der Stadt und Kanton Zürich, dem Ausverkauf von Grund und Boden sowie der fortschreitenden Ausgrenzung von Menschen aus der Stadt einen Riegel zu schieben. Die AktivistInnen setzten sich mit ihrem spektakulären Protest für erschwinglichen Lebens- und Freiraum, günstige Mieten und „kein Abriss auf Vorrat“ bei gefährdeten Zwischennutzungen wie dem Autonomen Beauty Salon, der Zitrone und Labitzke-Areal ein – eine weitere Brache wie in der Binz ist nicht tolerierbar.

Bilder der Baukranen-Aktion in hoher Auflösung zum Downloaden siehe unten.

Die Demonstration zu Wem gehört Zürich, welche von rund 20 Organisationen unterstützt wird, startet heute um 14h bei der Ratshausbrücke und endet 16.30h beim Helvetiaplatz. Das Abendprogramm mit Vokü und Konzerten findet auf dem Labitzke-Areal statt.

01_WemGehoertZuerich 02_WemGehoertZuerich 03_WemGehoertZuerich 04_WemGehoertZuerich 05_WemGehoertZuerich 06_WemGehoertZuerich 07_WemGehoertZuerich 09_WemGehoertZuerich 10_WemGehoertZuerich 11_WemGehoertZuerich 12_WemGehoertZuerich 13_WemGehoertZuerich 14_WemGehoertZuerich 15_WemGehoertZuerich 16_WemGehoertZuerich 18_WemGehoertZuerich 19_WemGehoertZuerich 20_WemGehoertZuerich

Bir Anarşisti Yüz Metreden Nasıl Tanırsınız?

Posted in Haberler with tags on 21/06/2014 by Karakök

ano3

 

https://www.facebook.com/groups/soranoldumu/

Böyle kolay sorularla bir konu elde etmek gibisi var mı? Kendinizi düşünün, yazamamaktan şikayetçi arkadaşlarımın çoğunda da arzu edipte yazamadığım zamanlar kendimde de hep aynı sıkıntıyı gördüm; işe zor sorular ile başlamak… İşte bu bir yazıcıyı daha en başından kitleyip, bıktıran meseledir. Oysa şu sorunun basitliğine bakar mısınız? Yok yok inanın zor değil, hatta hemen cevap vereyim; Tanıyamazsınız! Bir anarşist öyle her benim diyenin “Ahan da!” diye işaret edebileceği -nasıl desem- kriterler/ kodlamalar da bir kişi değildir. Kendi adıma bunca zaman sonunda öyle gördüm ki bir anarşisti kendisi alnına yazsa bile (biliyorsunuz artık bunların emsalleri çok var) tanımak için burnunun dibine girmek lazım. Anarşistler, ne yazık ki bir çok insanın sandığı gibi, punk imajından (özelikle altını çiziyorum; imajından!) nasibini almış kimseler değillerdir, anarşist deyince kafalarında çizdikleri o amerikanvari asi rocker imajı anarşistlerin rockerlerında ve punklarında bile pek yoktur. Hatta şöyle diyeyim bu sanılan fotoğrafa göre bizim mahallenin berberi, her cuma dükkanı kapayan, milliyetçi-muhafazakar olduğunu iddia ettiğini de bildiğim arkadaşımın yanında ben kalem efendisi gibi kalırım. Şu yeni tanımlamayla sanırım bizim gibilere retro diyorlar ama bu yeni moda için özel bir alışveriş yapmadığımızdan daha çok memur gibi gözüküyor olabiliriz.

ano 12

Sadece giyim-kuşam mı (bir çoğuna göre evet ama bize göre değil) anarşistler aynı zamanda genel sağlık, temizlik, beslenme ve ev hayatlarına da fazla fazla önem veren kimselerdir. Ben bugüne kadar evi pis ve dağınık bir arkadaşımın beni misafir ettiğini hatırlamıyorum. Evet biliyorum; eski eşyalar, bolca kedi tüyü vb ama kastettiğimin bunlar olmadığını biliyorsunuz. Çoğu, iştahlı insanlar oldukları gibi hamarat ve yetkindirler de; bir toplantıya bir eve davet edildiyseniz şayet kendinizi kabul gününde zannedebilirsiniz; ağırlanmanız bir yana, envai çeşit yiyecek ve içecek tarifleriniden tutunda yetiştirme, elde etme, yapma, örme, yamama, bulma, temizleme ve dahası gibi nice konularda gündelik hayatta da her işinize yarayacak bilgiler edinirsiniz. Bütün bunların anarşistlerde olması bir rastlantı değildir zira onlar çevrelerine sahip çıkan ve bunu sürdürebilecek özgüveni ve niyeti olan kimselerdir. Anarşistleri yüz metreden tanıyamazsınız çünkü onlar bu sahip çıkma ve sürdürme niyetleriyle adeta bulundukları ekosistemin her alanına nüfuz etmiş ve hemzeminleşmiş bir türe benzerler ki onları sadece gittikleri zaman fark edebileceksinizdir; işte o zaman onları 10.000 km’den bile tanıyabilirsiniz.

anor 1anor

Bizler sizin mahallelerde sevdiğiniz insanlarız; gürültü yapmayız, kavgayı ayırırız, sağlam mal satarız, torbalarınızı taşır kitaplarınızı çeviririz, trafikte yol verir evimizdeki yemeklerden hayvanlarınıza da ayırırız, çocuklarınızla oynar belediyeyi çukurları kapatması için yönlendiririz. Bizim o çok yadırgadığınız punklarımızda yolda kendine bakanlara iyi günler dileyecek tevazu ve incelik vardır.

ano 11

Şimdi tüm bunları neden yazdın diye soracak olursanız niyetim bu anarşist denen tiplerin aslında dizilerde, kitaplarda, reklamlarda yayılmaya çalışılan, kahraman, karizmatik, erekte tipler yerine aslında, bizim dilimizde mahalli karakterler, moda deyiş ile anti-kahramanlar olduğunu önce anarşist arkadaşlarıma sonrada meyilli arkadaşlarıma bir hatırlatmaktır. Çünkü anarşistler önce kendilerini bilirler ve her huyları da bu yukarıda bahsettiğim kadar parlak değildir. Dedikoducudurlar mesela, bunu her anarşist bilir ama bu hain bir dedikodu mekanizması değildir işleyen. Ben bunu bir nevi samimiyet işareti olarak gördüm hep, zira bir anarşist sizi dedikodusuna ortak ediyorsa artık anlayabilirsiniz ki o grupta kabul görmüşünüzdür. Huysuzlardır, aman aman! Öyle ki onların bölgelerinde yere düşeni alamazsın! Birbirleriyle de pek geçimsizlerdir hani, şu “öz-” takısıyla başlayan şeylerden bünyelerinde bir hayli bulunduğu için hepsine birden hükmetmek bazen zor olur da ondan. Bu da benden yeni meyil eden arkadaşlara ufak bir tiyo olsun. Çünkü bu insanların ilişki kurma temelinde her mahalleli gibi güven duygusu yatar. O kentli değildir, semtlidir; menfaat değil samimiyet arzular. Bunu arar, tarar, kazar, çalar bulur da üstelik!

ao 5

Sokak insanının kültürel dili biraz farklıdır. Politik olanın üzerindedir. Bir işe başlanıldıysa onu bozacak olan konjonktürel bıdı bıdılardan ziyade amaç ve anlaşılırlığını yitirmesidir. Bu yüzden olsa gerek bir işe başlama ve bitirmeler anarşistlerin tarafında ya pek sessiz olur ya da çok gürültülü. Anarşist denilen insan, bırakın bütün politik tanımları bir yana, işleyişte özgüveni sayesinde (anarşizm ne kadar politik bir argüman olsa da) kendini politikanın üzerinde tutan, insan ve çevresi ilişkilerini kendi yorumuyla organize edebileceğine bilenmiş, yerin evirme kabiliyetinin müstesna ürünüdür. Bu ürünün zarafeti batılı beyaz görüşün anlayamayacağı ve barbar bulacağı kadar siyahtır, kızıldır, yerlidir. Ve batılı beyaz biliyorsunuz ki siyah ve kızıllara sadece saldırıp yok etmeye çalışmadı; hayır daha ziyade onları asimile etmeye ve kullanılır yapmaya gayret etti. Beyaz adamın çatal dili öyle sahtekar, geniş ağzı öyle bir zehirlidir ki ağzını açtığı zaman kafasına vurmak adeta tek çıkar yoldur. Siyahları, kızılları ve diğer yerlileri birbirlerine nasıl düşman ettiklerini, ayak işlerine nasıl koştuklarını, özgüvenlerini, kişilliklerini nasıl ezdiklerini, savaşlarında nasıl kullandıklarını hiç unutmayın; bu yılanların yanında yobaz ku-klux klanı güvenilir kalır, en azından niyeti ve amacı bellidir.

ano 5

Beyaz adamın sözcülerini yıllardır bazen iyi niyetle bazen safiyanelikle ama hep umarak ve sabrederek dinledik artık o geniş ağızlarından çıkan hiç bir şeyin bize kar sağlamıyacağını anlamış olamamız gerekiyor. O çirkin yılandan kimleri kastettiğimi iyi biliyorsunuz, onlar solcular ve liberallerdir. Biz onları bir ümit ve aydınlık vesilesi olarak yıllar yıllar var ki kendimizle, bu toprakların yaşamlarıyla harmanlamaya çalıştık, sayısı hatırlanmayacak kanatlar ve ayrılıklara dağıldık üstüne üstlük! Yetinmeyip anarşist olarak tekrar vücuda geldiğimizde onların aydınlıkçı ve devrimci iddialarından yine umut bekledik çünkü anarşi sabırlıdır ama arkadaşlarım, tanışlarım ve gıyaben tanışlarım; Ben artık bu kepazeliğe tahammül etmeyi reddediyorum, iyi niyet sunmayı reddediyorum, o zelillikten bir gelişme beklemeyi reddediyorum. Onlar benim dostum ya da müttefiğim değiller. Olmadılar. Hep ihanet ettiler.

ano 4

Bugün ne idüğü belirsiz gölgesi bile silik bir kaç internet kurgusu ve yamama bir liderlik çıkıpta beni bir alanda kavgaya davet edemez. Beni öne sürüp kendilerini sağlama almaya çalışamazlar (bakın deterministler; ne hoş tesadüfler var burada!) Ayak ve laf oyunlarıyla ucuz politikalarında harcayacakları bir figüran olarak beni ve arkadaşlarımı gözlerine kestirip ağzılarını yalamalarına müsaade etmeyin! Niyetler ve gayretler, yerlileri beyaz adamın etkisine sokuyorsa bırakalım, terk edelim cehennemin dibine gitsin o gayretler; bizler yatırımcı değiliz. Üreticiyiz; ruhumuzda ve ellerimizde bu var, terk edip gitmek, yakıp yıkmak, yok etmek bizim için iş değil. Olmamalı. Ben bir anarşistin yığmaya çalışacağına inanmak istemiyorum. Anarşizmin kendisi bu yükü taşımaz bile! Öyle dökme sac ayakları yoktur anarşizmin, bir yer sofrasıdır, basittir, hafiftir, açıktır, yeteri kadardır. Yani sanmayın ki öyle, şu meşhur Yeryüzü Sofraları kadar gösterişlidir; hayır, bir köşede kurulmuş olandır, bir diğer köşede kurulacak olandır. Ayağına çağıran değil getirendir.

anr 6

Bazı arkadaşlarıma ve müstakbel arkadaşlarıma iyi niyetli ve kendimce ama israrlı bir tavsiyemdir bu; solcular sizin doğal müttefikiniz değillerdir. Bilakis! Hadi diyelim ki ortak bir kaygı yahut menfaat bizleri bir araya getirdi, tuhaf değil mi bu insanların sürekli sol ve liberal cenahtan çıkması? Neden? Aynı devletin diktası altına yaşıyoruz; dindarların, muhafazakarların hiç mi haklı ve bizimle aynı paydada itirazları, eylemleri yoktur? Ermenilerin ve Rumların hiç mi yok? Süryanilerin ve Ezidilerin hiç yok? Bırakın şu “Devrim temizler” sloganının ardından yürümeyi artık; Türkler Lazları, Kürtler Ermenileri, Aleviler Süryanileri, Solcular Anarşistleri “temizler”. Şu temizlik gibi, devrim gibi, büyüme, kitleselleşme, aşma gibi artık çağımızda düpedüz faşizanlaşmış kelimeleri reddedin. Bu kelimeleri, tanımları nasıl tarihsel bir bağ ile ve özelikle seçildiğini görmezden gelmeyin!

ano 7

 

Anarşizm bir organizasyondur, organizmadır; çıkarıp atmalı şu silikonları, makyajları. Anarşizm yıkım için organizasyondur. Zarafet, asalet ve letafet arzulatır, ancak bu arzuların güdümünde anarşizm binlerce yanlış yapsa bile, anarşi maksadını kaybetmez.

ano 8

Utanmadan -Ey arkadaş, sabır ve akıl diliyorum!- beni şuraya buraya çağıracaksın öyle mi? Ulan tarihsel dışkı, Gezi’yi mi klonlayacaksın ha? Amacı nedir senin yapının? İnsaların zaten ömrü cazibe merkezlerinde, cazip ürünlerde, ayın fırsatlarında, son indirimlerde heba edilmiş durmuş bir de senle mi uğraşacak, sen kimin neyin enformasyon programını uyguluyorsun böyle? Beni mahallemde kimse alt edemezken, her geldiklerinde tepelerine çöküyorken, bu kendini atamış lider kadrosu bir anda girdiği hangi delikten çıkıyorlarsa çıkıp benim dengemi bozacaklar, şuraya buraya yönlendirip hedefimi şaşırtıp beni hedef yapacaklar ha? Kimi “angaje” ediyorsun, kimi “kanalize” ediyorsun?

ano 9

Bu lejyonerlere tekrar söylüyorum; köpeksiz köyde değneksiz gezmeye benzemez, bu memlekette anarşistler vardır, köpek gelir ve köpek sessizdir!

ano 10

Şu alıntıyı tekrar yapmanın tam zamanıdır diye düşünüyorum, lütfen tekrar ve israrla okuyalım:

 

“Bölümlere ayrılmış, hareketsiz, Manici bir dünya, heykeller dünyası; Fethi yöneten generalin heykeli, köprüyü yapan mühendisin heykeli. Kırbaçlaya kırbaçlaya derilerini yüzüp ortaya çıkardığı omurgaları taşlarıyla ezen, kendisinden çok emin bir dünya! Sömürge dünyası budur işte! Sömürge halkı hapsedilmiş bir insandır; apartheid sömürge dünyasının bölümlere ayrılmasının yalnızca bir biçimidir.Sömürge halkının öğrendiği ilk şey, kendi yerini bilmesi ve sınırlarını aşmamasıdır. Bu nedenle sömürge halkının hayalleri her zaman kaslarla ilgilidir; eylem hayalleri, saldırgan hayaller. Rüyamda sıçradığımı, yüzdüğümü, koştuğumu, tırmandığımı gördüm. Kahkaha attığımı, bir sıçramada nehri geçtiğimi, peşimdeki arabaların beni asla yakalayamadığını gördüm. Sömürgeleştirme sürecinde sömürge halkı akşamdan sabaha kadar özgür olmaktan asla vazgeçmez!”

Bana fikrimi soran oldu mu?

Frantz Fanon
Yerin Lanetlileri

HAYVAN HAKLARI KORUNMA KANUNU ICIN CEVRE KOMISYONU TOPLANTISI BITTI.

Posted in Haberler with tags on 21/06/2014 by Karakök

* Sahipsiz hayvanlara zarar verilmesi 5199’da eklenecek bir maddeyle cezalandırılacak ve sahipsiz hayvanlar üzerinde debey yapması yasaklanacak.

* Sirkler ve yunus parkları dört sene sonra yürürlüğe girecek bir maddeyle yasaklanacak.

* Hayvanların petshoplarda sergilenmesi yasaklanacak.

* Hayvanların öldürülmesi, tecavüz edilmesi,

işkence edilmesi durumunda kişinin hayvan sahiplenmesinden men edilmesi yönündeki önerge reddedildi.

Ancak bu konuda hakimlerin takdir yetkisi var.

 

http://www.bianet.org/bianet/hayvan-haklari/156599-hayvanlarin-petshop-esareti-bitiyor-mu

57. bireylikler çıkıyor!

Posted in Haberler with tags on 18/06/2014 by Karakök
“Öyle insanlar gördüm ki, ölüm peşlerine düşmeğe korkardı, ya kuyulara iniyorlar, ya kuyulardan çıkıyorlardı… bir düdük sesinde bütün şehir ayaktaydı, dağlara tepelere doğru bir ayaklanmadır başlıyordu, ikinci düdüğe kadar bütün şehirde tıs yoktu, uyudum uyandım hep aynı seslerdi, anladım insanlar bir vardiya giriyorlar, bir vardiya çıkıyorlardı, anladım en kısa ömür insan oğlunundu, sonra kurtlar böcekler ve tarla farelerinindi.” İlhan Berk 
bireylikler’in bu sayısını: 
 
*ilhan berk
*ateşin yakınlarına- muzaffer kale
*insana uzak kibre yakın-ertuğrul meşe
*-saatini düşürmüş bir memleket şiiri-devletin tecrit parkı-ali hisan bayır
*çığlık-john holloway
*”iktidârın hükümet tarzına kinâye derkene” der, kene-reha yünlüel
*”garibanlara merhamet yok”!
*karakullukçular ölünce emekli!..-kargış asla-arif madanoğlu
*aydınlar ve vicdan-ahmet oktay
*efendiler-kod adı soma-fazlı humar
*sözün vahşi hale geldiği sokak- henri lefebvre
*çağrı-ejder demir
*dostluğun siyasası(4) jacques derrida- çeviri: serkan sönmezgil
*bakışık-osman erkan
*on iki ağaç ya da herkesin herkese verdiği dünya
*overlok makinası ayağınıza geldi!-özlem altun
*imkansız üstüne kolaj-kıvılcım giritli
*ayıklandım-orhan emre
*dünya mutlu yaşasın diye- hasan ıldız
*kadınlar arasında aşk-dünyanın yüreğine su serpen enver ercan-halim şafak
*ses-tunahan karaca
*görüntü mü peyzaj mı- deniz boyluğ
*”boşluğun hasadı kalemledir”-yücel kayıran
*ç’oğul-türker özşekerli
*d.ö.e-ferhat demir
*şiirde geçmişin yıkımı ya da yeni dil
*bir akşamın üzerine-erdoğan altun
*umut toplayan ağ- aziz kemal hızıroğlu
*dip sarnıç
*sokak pulu-öztekin düzgün
*şiirimsi-erman bazo
*öldürücü madde geldi ağbi-baran öztürk
*acil iniş izni-seyit pelitli 
*bir gün sabah sabah-bekir turba
*develi  ya da “şehirde insan yoktu” halim şanlıdağ
*abbas-hüseyin serin
*tanışma-recep özkan
*parayı veren kitabı okutur!-ruhşen doğan nar
*dünyanın bıraktığı yerden-zehra bekçioğlu
*yol- hatice ejder
*bir ömre kaç hayat sığar-devrim boran
*kullanışsız-özgür balaban
*zayıf emre küçükoğlu
*yazıya dönmek-hakkı çınar
*karmaşa-hüseyin can kaçar
*sevda tufanı-hülya senday özdamar
*kitap rafı
*bir delirme içinden-oğuz ateşoğlu
*alaimisema-vural uzundağ
 
başlıklı şiir yazı ve öyküler oluşturdu.
 

 

bireylikler’i kayseri’de tunç, izmir’de pan ve yakın, ankara’da imge ve turhan, istanbul’da kadıköy, beyoğlu mephisto kitabevinde bulabilirsiniz.  bulamazsanız abone olmanızı öneririz. bu bizi daha mutlu eder ve ömrümüze ömür katar. sayısı 6 tl. yıllık katkı bedeli 40 tl. posta çeki: halim şanlıdağ- 692233 banka: halim şanlıdağ garanti bankası kocasinan (kayseri) şube kodu: 1111 hesap no 6695572 iban: TR52  0006 2001 1110 0006 6955 72  yazışma: p.k. 271, 38002 kayseri, bireylikler@gmail.com, bireylikler@yahoo.com, bireylikler@hotmail.com  kargo adresi: tunç kitabevi, sahabiye mah. ahmetpaşa cad. meydan işhanı no: 9/a, kocasinan/kayseri